Duńskie normy żywienia loch

Lochy stanowiące komponent mateczny w duńskiej produkcji świń charakteryzują się wysokimi parametrami rozrodczymi (duża liczba prosiąt żywo urodzonych w miocie sięgająca nawet ponad 16 szt. czy ich wysoka mleczność ). Aby móc w pełni wykorzystać ten potencjał genetyczny należy żywić je mieszankami paszowymi o odpowiedniej koncentracji energii i składników pokarmowych.

Normy zawartości energii i składników pokarmowych w mieszankach dla loch uwzględniają różnice w zapotrzebowaniu samic na składniki odżywcze w poszczególnych fazach cyklu reprodukcyjnego i dotyczą mieszanek dla loch prośnych, karmiących i luźnych ( od odsadzenia do pokrycia).

Zapotrzebowanie loch na energię i wartość energetyczną pasz wyraża się w FEso (FUsow)- jednostka energetyczna dla loch.

Zalecana zawartość energii w mieszance pełnodawkowej dla loch prośnych powinna się wahać między 0,98 do 1,02 FEso (co odpowiada w przybliżeniu odpowiednio 12,5 i 12,9 MJ EM), a dla loch karmiących i luźnych około 1,06 FEso (≈13,3 MJEM). Poziom energii w mieszankach dla poszczególnych grup loch powinien być dostosowywany do warunków w danym gospodarstwie, od systemu żywienia, utrzymania, kondycji loch i środowiska.