Możliwość budowy gniazda przez lochy przed porodem - wymóg i korzyść

Budowa gniazda to zachowanie ściśle związane z instynktem macierzyńskim. Wyróżnia się dwa etapy tego zachowania. Pierwszy uwarunkowany jest czynnikami wewnętrznymi. Obejmuje poszukiwanie, przygotowywanie miejsca do budowy poprzez kopanie, rycie i nagarnianie ściółki. Drugi etap uzależniony jest od czynników zewnętrznych. Należą do nich temperatura, dostęp do materiału. Tutaj locha dopiero formuje nagromadzony materiał.

Locha angażuje się w budowę gniazda, w takim stopniu w jakim pozwala jej na to swoboda ruchu i dostępność materiału, z którego mogłaby gniazdo zbudować.

Systemy bezściołowe lub z małą powierzchnią kojca w pewnym stopniu tłumią instynkt ścielenia gniazda. Odbija się to na maciorach zwiększonym stresem okołoporodowym.

Zachowanie lochy diametralnie ulega w takim przypadku zmianom. Brak dostępu do ściółki wywołuje często u lochy zachowania nietypowe, które są nieudolną próbą budowy gniazda. Zwierzęta stają się nadmiernie nerwowe. Objawia się to zwiększoną ruchliwością i zmianami pozycji z leżących na stojące i odwrotnie. Nadmierna ruchliwość może prowadzić do wzrostu liczby przygniecionych prosiąt podczas ich odchowu. Lochy mogą również zacząć przejawiać zachowania agresywne, które nierzadko, przenoszą na własne potomstwo.