Zasady zwalczania inwazji pasożytniczych u trzody chlewnej

Występowanie inwazji pasożytniczych u świń, niezależnie od metody chowu, sposobu prowadzenia gospodarstwa oraz stanu zdrowotnego stada, w dalszym ciągu pozostaje w Polsce zjawiskiem powszechnym. Wielu hodowców nie zdaje sobie sprawy z tego, że obecność pasożytów u świń wpływa negatywnie nie tylko na ogólny stan zdrowia zwierząt ale powoduje także istotny spadek opłacalności produkcji.

W wyniku inwazji pasożytniczych dochodzi bowiem do upośledzenia procesów wchłaniania w jelicie cienkim oraz gorszego przyswajania paszy, czego efektem jest przede wszystkim spadek dziennych przyrostów masy ciała świń o około 10-50%. Tucz świń zakażonych pasożytami znacznie się wydłuża – wyprodukowanie tucznika o masie ciała wynoszącej 110 kg trwa średnio o 4,5 tygodnia dłużej i pochłania o około 900 g więcej paszy na 1 kg przyrostu niż ma to miejsce w przypadku zwierząt wolnych od inwazji. Robaczyce żołądkowo-jelitowe prowadzić mogą ponadto do osłabienia układu odpornościowego i opóźnienia nabywania odporności poszczepiennej przeciwko chorobom zakaźnym; w skrajnych przypadkach dochodzić może do charłactwa i upadków spowodowanych nadmiernym wycieńczeniem organizmu lub zaczopowaniem jelita. Warto podkreślić, że straty ekonomiczne powodowane przez inwazje pasożytnicze u świń niejednokrotnie wynikają również z konfiskat niezdatnych do spożycia części lub całych tusz wieprzowych oraz tusz ocenianych jako mniej wartościowe.