Główne niezakaźne czynniki ryzyka poporodowych strat prosiąt

Klasyczne straty poporodowe wśród prosiąt żywo urodzonych osiągają zwykle 8-15% licząc okres od urodzenia aż do odsadzenia tj. 21-35 dnia laktacji i mają bezpośredni związek z wydajnością produkcyjną fermy.

Przyczyny niezakaźne śmiertelności prosiąt

Masa urodzeniowa a zdolność do przeżycia

Jednym z najważniejszych parametrów wpływających na zdolność przeżycia prosiąt jest ich masa urodzeniowa. W uproszczeniu można stwierdzić, że im większa masa urodzeniowa prosięcia tym szansa na jego przeżycie również jest teoretycznie większa. Jednak i zbyt duża masa urodzeniowa tj. prosięta ważą powyżej 1600 g również może być niekorzystna z punktu widzenia produkcyjnego, ponieważ może prowadzić do ciężkich porodów zwłaszcza u zwierząt młodych lub tych wybieranych na loszki z puli tuczników co niestety jest nadal dość powszechną praktyką stosowaną na fermach. Wielokrotnie w praktyce terenowej spotyka się fermy gdzie procent przeżywalności prosiąt małych tj. tych poniżej 900 -1000 g jest wysoki (ponad 80%) ale i dramatycznie niski np. poniżej 30%. Różnice te wynikają przede wszystkim z jakości zarządzania zwierzętami na fermie oraz profesjonalizmu załogi działu porodówek. Należy zwrócić uwagę również na fakt, że niektóre obecne rasy hybrydowe świń, rodzące bardzo duże ilości prosiąt osiągają masę urodzeniową prosiąt na poziomie 1000-1100g a mimo to wskaźnik przeżywalności kształtuje się na poziomie 85-90%.