Knury

            W wielu przypadkach mała skuteczność krycia, a także niska plenność związana jest z knurem. Skuteczność krycia zależy nie tylko od genetycznego potencjału knura, ale również od warunków środowiskowych, w tym od żywienia. Efektem nieprawidłowego żywienia knurów jest pogorszenie jakości nasienia.

Płodność knura określana takimi cechami jak objętość nasienia, koncentracja plemników, ruchliwość oraz liczba plemników uszkodzonych związana jest nie tylko z poziomem energii i białka (aminokwasów) w mieszankach paszowych, ale również z rolą różnych związków biologicznie czynnych, takich jak: składniki mineralne, witaminy i nienasycone kwasy tłuszczowe. W coraz większym zakresie w żywieniu knurów stosowane są również różne dodatki paszowe.

        Jedną z podstawowych zasad żywienia knurów jest dostosowanie poziomu żywienia do częstotliwości użytkowania rozpłodowego i indywidualnych cech knura. Analizując zapotrzebowanie knurów na energię należy uwzględnić potrzeby bytowe, zapotrzebowanie na przyrost masy ciała, produkcję nasienia, aktywność płciową oraz, w przypadku niskiej temperatury otoczenia, dodatkową ilość energii potrzebną do produkcji ciepła.