Tuczniki

Podstawowym celem produkcji trzody chlewnej jest uzyskanie mięsa. Istotne znaczenie ma jego ilość i jakość. W przypadku tuczników ważne jest takie ich żywienie, które zapewni wysokie przyrosty masy ciała, przy relatywnie małym zużyciu paszy na kilogram przyrostu oraz wysoką mięsność. Efektywność produkcji tuczników uzależniona jest od takich czynników jak: postęp genetyczny (rasa, linie genetyczne), wiek, płeć, żywienie, status zdrowotny zwierząt i warunki zoohigieniczne.
Wyniki produkcyjne uzyskiwane w tuczu zależą głownie od uwarunkowanej genetycznie ilości białka (w uproszczeniu mięsa) odłożonego w przeroście dobowym. Wielkość retencji białka osiąga maksymalny poziom przy masie ciała ok. 60-80 kg, a od masy 90-100 kg stopniowo obniża się. Największe możliwości odkładania białka w przyroście maja knurki, następnie loszki, a najmniejsze wieprzki. Wielkość tego wskaźnika znajduje swoje odzwierciedlenie w stale rosnącej mięsności tuczników.

Uwzględniając krzywą odkładania białka w tuszy w pierwszym okresie tuczu żywienie powinno być bardzo intensywne (maksymalne wykorzystanie potencjału genetycznego), natomiast w drugim okresie, a szczególnie w końcowej fazie tuczu powinno być umiarkowanie intensywne.