Powłoka wspólna

Powłokę wspólną ciała tworzy skóra wraz z jej pochodnymi wytworami. Powłoka stanowi barierę ochronną organizmu zwierzęcia przed środowiskiem zewnętrznym, jednocześnie umożliwiając między nimi stałą komunikację. Do jej głównych zadań należy:
• zapewnienie ochrony przed uszkodzeniami mechanicznymi i chemicznymi struktur głębiej położonych
• zapobieganie wnikaniu drobnoustrojów chorobotwórczych
• ochrona przed wysychaniem i nadmierną utratą wody z organizmu
• odbiór bodźców i wymiana informacji z otaczającym środowiskiem dzięki obecności w skórze receptorów nerwowych
• pomoc w utrzymaniu stałej temperatury ciała, ochrona przed przegrzaniem/wyziębieniem
• wydzielanie substancji za pomocą gruczołów (potowych, łojowych, mlekowych)

Skóra

Skóra zbudowana jest z trzech przylegających do siebie warstw:

- naskórka (warstwa powierzchniowa)
- skóry właściwej (warstwa środkowa)
- tkanki podskórnej (warstwa głęboka)

Naskórek – stanowi nabłonek wielowarstwowy płaski, rogowaciejący. Zbudowany jest z pięciu warstw komórek ułożonych jedna na drugiej.
Komórki najgłębszej warstwy tzw. rozrodczej, na skutek intensywnych podziałów produkują komórki pozostałych poziomów. Pokłady komórek położone nad warstwą rozrodczą w miarę zbliżania się do powierzchni naskórka stopniowo ulegają spłaszczeniu i procesom rogowacenia. Najbardziej zrogowaciałe komórki znajdują się na powierzchni naskórka i ulegają złuszczeniu.