Puławska

Historia powstania rasy puławskiej sięga lat 20-tych XX wieku. Na bazie świń prymitywnych z okolic wsi Gołąb i importowanych świń rasy Berkshire powstała świnia typu tłuszczowo-mięsnego, która początkowo nosiła nazwę świni gołębskiej. Pod tą nazwą w 1935 roku została oficjalnie uznana za rasę ( potocznie "łaciata").

Po II wojnie światowej prowadzono prace hodowlane nad przekształceniem tych świń w typ bardziej mięsny (dolew krwi wielkiej białej angielskiej i świń rasy Berkshire, dobór kojarzeń i selekcja). W 1951 roku zmieniono nazwę świni gołębskiej na rasę puławską.

Koniec lat 80-tych XX wieku to okres gwałtownego obniżenia populacji tych świń związany głównie z większym zainteresowaniem rasami typowo mięsnymi.

Od 1996 roku rasę puławską objęto programem ochrony zasobów genetycznych.

W marcu 2013 roku liczba loch objętych programem ochrony zasobów genetycznych wynosiła 677 utrzymywanych w 30 stadach.

Świnie należące do rasy puławskiej to świnie średniej wielkości, szerokie i głębokie, dość długie i nisko osadzone. Umaszczenie łaciate, tzn. na jasnym tle nieregularnie rozrzucone różnej wielkości czarne łaty. Dopuszczalne jest również trójbarwne umaszczenie czarno-rudo-białe. Skóra na całym ciele jest pigmentowana, z wyjątkiem dolnych części nóg i końca ryja, które mogą być białe. Głowa nieduża i szeroka w czołowej partii, o profilu lekko załamanym. Uszy nieduże, szeroko ustawione i stojące uszy. Szyja dość krótka bez uwydatnionego podgardla. Klatka piersiowa szeroka i głęboka, z silnie wysklepionym ożebrowaniem (beczkowata), grzbiet - szeroki, średnio długi, mocny, o linii łukowatej, zad - dość długi, szeroki i mocny, dobrze związany z lędźwiami, lekko spadzisty, ogon wysoko osadzony, szynki - szerokie, uwypuklone ku tyłowi. Posiada co najmniej 12 prawidłowo rozwiniętych sutków. Nogi średniej długości, mocne i szeroko postawione.