Wielka biała polska ( wbp )

Rasa ta powstała w wyniku krzyżowania wypierającego świń ostrouchych pochodzenia niemieckiego rasą wielką białą angielską. W 1952 roku świniom rasy białej ostrouchej i wielkiej białej angielskiej nadano wspólną nazwę - rasy wielkiej białej i utworzono dla nich dwie odrębne księgi. Dopiero w 1962 r. wprowadzono nazwę wielka biała polska (wbp).

Świnie należące do tej rasy są zwierzętami dużymi, o długim i mocnym grzbiecie i białym umaszczeniu. Głowa średnia z dużymi stojącymi uszami. Szyja bez uwydatnionego podgardla. Płaskie łopatki przylegają do tułowia. Klatka piersiowa dość głęboka, silnie wysklepiona. Zad długi z dobrze umięśnionymi szynkami. Ogon wysoko osadzony. Nogi proste - szeroko rozstawione. Jako rasa mateczna posiada co najmniej 14 prawidłowo rozwiniętych sutków.

knurek rasy wbp Foto: etrzoda.pl                     loszka wbp foto: etrzoda.pl

Masa ciała dorosłych osobników:

• knury: 350 – 400 kg
• lochy: 300 – 350 kg

Świnie rasy wbp należą do typu mięsnego, późno dojrzewającego. Są odporne na stres i mocnej konstytucji. Osiągają wysokie przyrosty i dobrze wykorzystują paszę.