Węglowodany

Około 65-75% ogólnych kosztów produkcji stanowi koszt paszy, z tego znaczna cześć to składniki energetyczne. Źródłem energii są związki organiczne paszy (węglowodany, tłuszcz i białko).

Węglowodany zbudowane z węgla, tlenu i wodoru stanowią główne źródło energii w żywieniu świń, są również prekursorami białek i tłuszczów, a niektóre z nich wykazują aktywność biologiczną, np. kwas askorbinowy (witamina C). Pod względem budowy wyróżniamy cukry proste, oligosacharydy i polisacharydy.

Węglowodany występujące w dawkach dla świń można podzielić na podlegające trawieniu enzymami wydzielanymi w przewodzie pokarmowym (m.in. α-amylaza, laktaza) do których należą skrobia i dwucukry (laktoza i inne) oraz pozostałe składniki określane jako włóko pokarmowe, które podlegają procesom fermentacyjnym, głównie w jelicie grubym.

Skrobia jest podstawowym źródłem energii w żywieniu świń. Ziarno zbóż zawiera od 59 do 65% skrobi w suchej masie, a jej strawność w jelicie cienkim wynosi 97 – 99%. Młode prosięta nie wykorzystują efektywnie skrobi. Tempo wzrostu prosiąt w żywieniu których stosowano diety z udziałem skrobi jest gorsze niż w przypadku diet, w których głównym źródłem energii jest laktoza, glukoza lub sacharoza. Jest to związane z niedostateczną produkcją amylazy trzustkowej i disacharydazy jelitowej. U starszych prosiąt system trawienny jest lepiej dostosowany do trawienia skrobi. Ponieważ system trawienny prosiąt nie jest przystosowany do trawienia surowej skrobi zalecane są zabiegi hydrotermiczne. Struktura skrobi w komponentach zbożowych jest mało dostępna dla enzymów. Może być ona jednak modyfikowana przez zabiegi technologiczne z wykorzystaniem ciepła (granulowanie, ekstruzja, ekspandowanie, mikronizacja). Procesy termiczne zwiększają żelatynizację skrobi, co może poprawiać zapach i smakowitość zbóż. Zabiegi tego typu należy zalecać w preparowaniu zbóż stosowanych w mieszankach dla najmłodszych prosiąt.